بررسی تطبیقی تحلیلی رهبری و شروط آن در دو تفسیر «المنیر» و «من وحی القرآن» | ||
| آموزههای قرآنی | ||
| مقاله 3، دوره 18، شماره 33، تیر 1400، صفحه 33-55 اصل مقاله (472.22 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/qd.2021.1456.1310 | ||
| نویسندگان | ||
| ناصر معروف1؛ محمد میرزایی* 2؛ حسن خرقانی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم اسلامی رضوی | ||
| 2دانشگاه علوم اسلامی رضوی | ||
| چکیده | ||
| رهبری در هر جامعهای، سکّاندار هدایت جامعه به سوی اهداف معین و ترسیمکننده نقشه راه و طراح قواعد فکری و عملی بر مبنای مکتب مطلوب است. در مکتب اسلام که اندیشهها و آموزههای آن بر مبنای وحی قرآنی و سنت نبوی است، رهبری، مرجعیت فکری و عملی و تجسم عینی افکار و آموزههای اسلامی و مدیر و مروج آن است؛ از این رو، ضرورتی اجتنابناپذیر است و از سویی چون دستورات صادره از سوی وی بر هر مکلّفی واجب است، ویژگیهایی متفاوت با دیگر پیشوایان میطلبد. پس از عصر رسالت نیز موضوع رهبری پیوسته مورد بحث و مجادله بوده است. این مقاله که تا پیش از این، نگاشتهای پیرامون موضوع آن سامان نیافته، به تطبیق و تحلیل دو تفسیر المنیر و من وحی القرآن در موضوع رهبری و شرایط آن پرداخته است. مبانی سیاسی و فقهی این دو تفسیر متفاوت است، ولی شروطی که دو مفسر ذکر کردهاند شرطهایی اصلی و اساسی هستند که بر کمال شخصیت رهبر دلالت دارند و هر دو بر آن متفق هستند. البته در مورد شرط اجتهاد، زحیلی معتقد است که اهل حل و عقد مسؤول همه تصمیمها هستند و اجتهاد جمعی را بهتر میداند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رهبری؛ شروط رهبری؛ تفسیر تطبیقی؛ التفسیر المنیر؛ من وحی القرآن | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,182 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 442 |
||
