روش و الگوی نویورت در تبیین فرایند ارتباطی قرآن | ||
| آموزههای قرآنی | ||
| مقاله 8، دوره 18، شماره 34، آذر 1400، صفحه 169-196 اصل مقاله (535.67 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/qd.2021.361.1076 | ||
| نویسندگان | ||
| علی راد* 1؛ سیدمحمد موسوی مقدم1؛ مریم سرخیل2 | ||
| 1پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| 2دکتری علوم قرآن و حدیث پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| رابطه بین قرآن و کتاب مقدس از موضوعات مورد علاقه محققان غربی است. آنجلیکا نویورت در مطالعات قرآنی خود با رویکردی زبانشناختی به تبیین این رابطه میپردازد. وی با انتقاد از تحقیقاتی که قرآن را کپی عربی انجیل و یا اقتباس از مسیحیت قلمداد کردهاند، قرآن را کتابی مقدس و مستقل میداند که از سویی توانسته است نقطه اوج کتاب مقدس بودن را به نمایش گذارد و از سوی دیگر، به اهداف الهیاتی خود جامه عمل بپوشاند. نویورت فرایند و چگونگی تخاطب قرآن با مخاطبانش را به شکل شفاهی و به مثابه یک درام بررسی میکند. وی قرآن را متنی ارتباطی و در تعامل با مخاطبان میداند که توانسته به اشکالات و پرسشهای آنها پاسخ دهد. محققان در این مقاله با بهرهگیری از رویکرد توصیفی ـ تحلیلی ابتدا به مرور نظریه نویورت و نیز نظریه کنش ارتباطی هابرماس پرداخته و سپس کاربست نظریه هابرماس را توسط نویورت تبیین نمودهاند. نتایج تحقیق نشان میدهد که نویورت از «نظریه کنش ارتباطی» یورگن هابرماس بهره برده است. نویورت در بررسی درزمانی و سورهنگر خود برای تبیین یگانگی و استقلال قرآن در برخی موارد دچار خلط با رویکرد مسیحی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نویورت؛ هابرماس؛ فرایند ارتباطی؛ قرآن؛ ادبی؛ بینامتنیت؛ بستر تاریخی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,633 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 440 |
||
