بررسی تطبیقی «اِسماع و سماع موتی» در تفاسیر فریقین | ||
| آموزههای قرآنی | ||
| مقاله 8، دوره 18، شماره 33، تیر 1400، صفحه 163-187 اصل مقاله (496.63 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/qd.2021.1320 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدضیاءالدین علیانسب1؛ صمد بهروز* 2؛ نسرین رنجبری3 | ||
| 1دانشیار گروه قرآن و حدیث دانشگاه حضرت معصومه(س)، قم، ایران | ||
| 2استادیار گروه معارف اسلامی دانشکده الهیات دانشگاه تبریز | ||
| 3فارغالتحصیل حوزه علمیه خواهران تبریز | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش، آیات قرآنی که دلالت بر «عدم اِسماع اموات» دارد، از دیدگاه مفسران شیعه و اهل سنت مورد بررسی قرار گرفته تا دیدگاه صحیح در این خصوص از صدر اسلام تا به حال مشخص شود و روشن گردد که دیدگاههای انحرافی از چه زمانی به اعتقادات مسلمانان وارد شده است. این پژوهش با استفاده از روش کتابخانهای و با بررسی آیات قرآنیِ مورد استدلال منکران قدرت شنیداری مردگان و تفاسیر شیعه و اهل سنت به این نتیجه رسیده که واژه «موت» و «سمع» دارای معانی مختلفی بوده و در آیات مورد نظر، «موت» به معنای مرگ قلب و نیروی عاقله بوده و واژه «سمع» نه به معنای شنیدن حسی، بلکه به معنای فهم و درک میباشد و این آیات اشاره دارد به عدم فهم و درک آیات الهی توسط کسانی که دل آنها مرده است. حاصل پژوهش این است که تا قرن هفتم، هیچ مفسری ادعای عدم شنیدن مردگان را نکرده و این اندیشه، بعد از آن و پس از ترویج و اشتهار تفکرات ابن تیمیه به مباحث اسلامی راه پیدا کرده و یک باور اصیل اسلامی نیست و بر فرض که چنین دلالتی در آیه باشد، صیغه «لا تسمع» بر عدم شنیدن مردگان دلالتی ندارد، بلکه بر عدم قدرت صدازنندۀ مردگان بر اِسماع و شنواندن آنان دلالت خواهد کرد و هیچ ملازمهای بین عدم قدرت اِسماع با عدم توان سماع مردگان وجود ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وهابیت؛ مردگان؛ سماع اموات؛ اِسماع اموات؛ ابن تیمیه | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,186 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 421 |
||
