تبیین ضرورت و چرایی توکل به خداوند متعال بر مبنای تحلیل محتوای آیات قرآن کریم | ||
| آموزههای قرآنی | ||
| مقاله 8، دوره 19، شماره 36، آذر 1401، صفحه 143-172 اصل مقاله (558.75 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/qd.2021.1367 | ||
| نویسندگان | ||
| معصومةالسادات سعیدی حسینی* 1؛ فتحیه فتاحیزاده (نویسنده مسئول)2؛ محمد عترتدوست3 | ||
| 1کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران | ||
| 2استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران | ||
| 3استادیار گروه الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| خداوند متعال در قرآن کریم به صورت امر ارشادی، بندگانش را به توکل بر خود امر کرده و در موارد متعددی به طور مستقیم و یا ضمنی، به بیان صفات و اسماء مبارکه خویش در ذیل آیات متضمن مفهوم توکل پرداخته است تا به این روش، مٶمنان را به توکل بر ذات پاکش مجاب سازد. از آنجا که مفهوم توکل، یکی از واژگان دارای ابهام در نظام معارف اسلامی بوده است، لذا ضروری به نظر رسید که در پژوهشی مستقل به تبیین ضرورت این امر از منظر آیات قرآن کریم پرداخته شود و بدون هیچ پیشفرض مفهومی و دستهبندیِ از پیش تعیینشده، به تحلیل آیات قرآن کریم در این زمینه پرداخته شود. به همین منظور در این پژوهش تلاش شده با استفاده از روش «تحلیل محتوا» به مثابه یکی از روشهای تحقیق میانرشتهای متنمحور، به تحلیل آیات قرآنی متضمن اسماء و صفات الهی برای کشف ضرورت توکل پرداخته شود و ضرورت مسئله توکل با توجه به ماهیت اسمایی که در آیات توکل بدانها اشاره شده، تحلیل و تبیین گردد. تحلیل محتوای آیات قرآنیِ مستخرج به عنوان جامعه آماری نشان میدهد که صفات الهیِ بیانشده در قرآن کریم، بیانگر آن است که خداوند مسلط بر کل هستی، آگاه به تمام مخلوقات، مهربان به بندگان، مبدأ و مقصد هستی، یاریگر مخلوقات و جزادهنده بندگان است و این صفات، مهمترین عامل برای درک ضرورت توکل بر خداوند است که توجه به آنها میتواند ما را با مفهوم توکل حقیقی به خداوند متعال آشنا کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قرآن کریم؛ توکل؛ ضرورت توکل؛ صفات الهی؛ روش تحلیل محتوا | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,359 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 465 |
||
