عوامل خطر و راهکارهای حمایتی از کودکان در قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب 1399 | ||
| آموزههای حقوق کیفری | ||
| دوره 18، شماره 21، تیر 1400، صفحه 275-304 اصل مقاله (470.01 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/cld.2021.2883.1456 | ||
| نویسندگان | ||
| سجاد عباسی1؛ سیامک جعفرزاده* 2؛ سید مهدی صالحی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه ارومیه | ||
| 2استادیار دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ارومیه | ||
| 3دانشیار دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ارومیه | ||
| چکیده | ||
| عواملی نظیر سوء رفتار والدین و عمل نکردن والدین به تکالیف خود، منجر به قرار گرفتن کودکان در وضعیت مخاطرهآمیز میشود که باید با اقدامات حمایتی مناسب از این کودکان حمایت نمود. پیشگیری رشدمدار یکی از انواع پیشگیری اجتماعی از جرم است که بر مبنای شناسایی وضعیت مخاطرهآمیز و اتخاذ اقدامات حمایتی استوار است. در این مدل از پیشگیری، هدف حمایت از آن دسته از کودکانی است که در وضعیت مخاطرهآمیز قرار دارند تا از این طریق بتوان عوامل خطر را از بین برد و با تقویت اقدامات حمایتی، کودکان را در مقابل پذیرش و ارتکاب رفتارهای مجرمانه در آینده مقاوم نمود. اقدامات حمایتی میتوانند به صورت آموزشهای تربیتی، توانمندسازی اقتصادی، ارائه مهارتهای زندگی یا استفاده از نهادهای جایگزین خانواده نظیر مٶسسات نگهداری کودکان صورت پذیرند. مقاله حاضر با روشی تحلیلی و توصیفی، عوامل خطر فردی و اجتماعی و راهکارهای حمایتی را در قانون حمایت از اطفال و نوجوانان 23/02/1399 مورد ارزیابی قرار داده و ضمن بررسی آرای محاکم کیفری و شناسایی نقاط قوت و ضعف، پیشنهاداتی را ارائه داده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کودکان؛ خانواده؛ وضعیت مخاطرهآمیز؛ پیشگیری؛ اقدامات حمایتی؛ پیشگیری رشدمدار؛ پیشگیری زودرس؛ عوامل خطر | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,260 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,654 |
||
