دیه شکستگی استخوان بینی در فقه و قانون مجازات اسلامی مصوب 1392: تقابلی میان رویکرد تنظیر و تقدیر | ||
| آموزههای حقوق کیفری | ||
| دوره 18، شماره 21، تیر 1400، صفحه 195-224 اصل مقاله (540.84 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/cld.2021.2646.1415 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد جعفر صادق پور* 1؛ سهراب بهادری2 | ||
| 1استادیار گروه فقه و حقوق دانشگاه شهرکرد | ||
| 2دکتری فقه و حقوق جزای دانشگاه خوارزمی | ||
| چکیده | ||
| در نگاشتههای فقهی، مسئله شکستگی بینی به شکلی ابهامآلود با فساد آن پیوند خورده است. همچنین در خصوص میزان دیه آن نیز اختلافنظر وجود دارد؛ برخی فقها معتقد به ثبوت ارش شده، اما مشهور بر این باورند که در فرض بهبود، یکدهم دیه کامل و در فرض عدم بهبود، دیه کامل پرداخت میشود. نظریه اخیر در ماده 593 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به شکلی مبهم و مجمل انعکاس یافته است. صدور نظریههای مشورتی متعدد و رأی وحدت رویه شماره 761 هیئت عمومی دیوان عالی کشور در تاریخ 2/8/1396 مؤید این ابهام است. این پژوهش نشان میدهد که در هم تنیدن فساد بینی و شکستگی آن از سوی فقها و قانونگذار، علت بسیاری از این چالشهاست که منطقاً وجهی ندارد و ضرورت دارد که این دو مسئله به صورت مستقل مورد توجه قرار گیرند. در همین راستا، نگارندگان با تکیه بر مبانی فقهی، جهت رفع ابهامات دیۀ شکستگی بینی به این نظریه گرویدهاند که چنین آسیبی میتواند مصداقی از هاشمه تلقی شود و در نتیجه بدون تفکیک فرض بهبود و عدم بهبود، یکدهم دیه کامل به آن تعلق گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فساد بینی؛ شکستگی استخوان بینی؛ هاشمه؛ دیه؛ بهبود؛ عدم بهبودی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,853 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 424 |
||
