سنجش و سازش دیدگاه فخر رازی و آلوسی در مسئله کلام الهی | ||
| آموزههای فلسفۀ اسلامی | ||
| مقاله 13، دوره 16، شماره 29، دی 1400، صفحه 283-309 اصل مقاله (496.74 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/ipd.2022.3090.1258 | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم نوری* 1؛ حسین خاکپور2؛ محمد بزرگزاده3 | ||
| 1دانشیار دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| 2دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| 3کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| چکیده | ||
| تفسیر مفاتیح الغیب فخر رازی و روح المعانی آلوسی، از تفاسیر برجسته اهل سنت به شمار میروند. برخی پژوهشگران، تفسیر روح المعانی آلوسی را نسخۀ دوم تفسیر کبیر فخر رازی ـ به ویژه در مسائل کلامیـ دانستهاند. پژوهش حاضر به روش توصیفی ـ تحلیلی و با رویکرد تطبیقی، مسئلۀ «کلام الهی» را از دیدگاه این دو اندیشمند ارزیابی نموده و دریافته است که هر دو مفسر، خداوند را متکلم، و کلام را دو نوع میدانند و علیرغم اشتراک در مبانی کلامی، تفاوتهایی در فهم و روش دارند. فخر رازی از دلایل عقلی در اثبات یا توجیه مدعیاتش بهره میگیرد؛ ولی آلوسی بیشتر سلوک علمای سلف را ترجیح میدهد. رازی «کلام» را دو گونه میداند: لفظی، که مرکب از حروف و اصوات و حادث است، و نفسی، که قائم به ذات الهی و قدیم است. آلوسی معنای مصدری کلام را سخن گفتن و حاصل آن را سخن معنا نموده است. وی معنای دوم را حقیقی دانسته و آن را به دو نوع لفظی و نفسی تقسیم کرده و هر دو را قدیم میداند. از نگاه آلوسی، کلام لفظی، تجلی کلام نفسی و مجرد است که خداوند آن را در صورتهای خیالی و حسی ظاهر نموده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تفسیر؛ کلام الهی؛ فخر رازی؛ آلوسی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 568 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 314 |
||
