بررسی و تحلیل دیدگاه علامه حسنزاده آملی درباره عالم مثال منفصل | ||
| آموزههای فلسفۀ اسلامی | ||
| مقاله 8، دوره 16، شماره 29، دی 1400، صفحه 161-180 اصل مقاله (389.86 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/ipd.2022.2886.1239 | ||
| نویسندگان | ||
| حمیدرضا خادمی* 1؛ رضا حصاری2 | ||
| 1پژوهشکده تحقیق و توسعه سازمان مطالعه و تدوین کتب درسی | ||
| 2گروه فلسفه و کلام. دانشکده فلسفه و اخلاق. دانشگاه باقرالعلوم. قم. ایران. | ||
| چکیده | ||
| باور یا عدم باور به وجود عالم مثال که در واقع حد وسط و برزخ میان عالم عقل و عالم ماده است، از جمله مسائل مهم و اساسی است که از نوع بینش فلسفی و روش خاص هر فیلسوف ناشی میشود. برخی از حکما به وجود این عالم باور داشته و برخی دیگر آن را نفی کرده و در صدد انکار آن برآمدهاند. حسنزاده آملی از جمله فیلسوفانی است که به وجود عالم مثال باور داشته و سعی در اثبات آن کرده است. وی همانند ملاصدرا، دلیلی را که شیخ اشراق برای اثبات این عالم اقامه کرده است، ناکافی و ناتمام دانسته است. افزون بر این، وی کوشیده است به برخی از استدلالهای منکران این عالم پاسخ دهد که این مطلب از مواجهۀ وی با دیدگاه ملاعبدالرزاق لاهیجی دانسته میشود. در همین راستا در این مقاله تلاش شده است تصویر کامل و روشنی از دیدگاه حسنزاده آملی ـ در ضمن بیان چند مسئلهـ پیرامون عالم مثال ارائه شود و در برخی موارد، مطالب وی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عالم مثال؛ سهروردی؛ کشف و شهود؛ حسنزاده آملی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 746 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 417 |
||
