خوانشی خاص از نظریه حرکت جوهری با بسط نظریه فیض در فلسفه ابن سینا | ||
| آموزههای فلسفۀ اسلامی | ||
| مقاله 5، دوره 16، شماره 29، دی 1400، صفحه 83-101 اصل مقاله (393.38 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/ipd.2022.3371.1279 | ||
| نویسنده | ||
| محمدجعفر جامه بزرگی* | ||
| موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران | ||
| چکیده | ||
| نظریه حرکت جوهری بر پایه اصول نظاممند حکمت متعالیه مانند اصالت وجود و تشکیک در حقیقت عینیه وجود استوار شده است. اگرچه ابن سینا هرگز از یک تئوری یکپارچه تحت عنوان نظریه حرکت جوهری دفاع نکرده است، اما به نظر میرسد نظریه محوری فیض که مهمترین نظریه در کانون تفکر فلسفی او محسوب میشود، میتواند چهرهای نو از حرکت جوهری ارائه دهد. در تصویر بدیع ابن سینا، حرکت عالم مادی امتداد فیض لاینقطع و دائمی حق تعالی است و حدوث پیدرپی در عالم ماده خود را در قامت حرکت جلوهگر میسازد. همچنین به نظر ابن سینا محذوراتی مانند تتالی آنات یا تشافع علل در زمان واحد، تئوری کون و فساد را با ایرادات اساسی مواجه میسازد، به طوری که نمیتوان تبدل صورتها در جوهر را بدون تصور امری تدریجی یا همان زمان در نظر گرفت. عباراتی نیز وجود دارد که به طور مستقیم بر حرکت در جوهر و همین طور وحدت محرک و متحرک در طبیعت اشاره دارد که میتوان دالّ بر تمایل ابن سینا به پذیرش حرکت جوهری دانست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابن سینا؛ التعلیقات؛ حرکت؛ حرکت جوهری؛ حدوث؛ زمان | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 616 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 331 |
||
