گستره مفهومی ولیّ بیمار در تبصره 2 ماده 495 قانون مجازات اسلامی 1392 | ||
| آموزههای فقه مدنی | ||
| مقاله 2، دوره 16، شماره 29، خرداد 1403، صفحه 35-60 اصل مقاله (487.08 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/cjd.2022.4083.1682 | ||
| نویسندگان | ||
| حجت پولادین طَرقی* 1؛ حسن وحدتی شبیری2؛ سید حمید حسینی الارزی3؛ حسین ابراهیم زاده3 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران | ||
| 2دانشیار دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| قانونگذار در تبصره 2 ماده 495 قانون مجازات اسلامی، ولیّ بیماران ناهوشیار را جهت رضایت درمان یا برائت از خسارات، ولیّ خاص همانند پدر و ولیّ عام (مقام رهبری) معرفی مینماید. این تبصره برگرفته از متون فقهی است و سؤالی که درخصوص تبصره مزبور وجود دارد، این است که مقصود از ولیّ خاص، چه کسی است؟ آیا اقارب بیمار صلاحیت امضای برائتنامه پزشکی را دارند؟ پژوهش حاضر که به روش تحلیلی ـ توصیفی نگاشته شده است، با بررسی موارد استناد در کلام فقیهان، به این نتیجه میرسد که آیه «أُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَی بِبَعْضٍ» را میتوان بهعنوان یک قاعده عام در پاسخ به سؤال فوق پذیرفت و در فرض بیهوشی بیماری که از تحت ولایت خارج شده است نیز میتوان برای اخذ برائت به خویشانش مراجعه کرد. بررسیهای حقوقی و فقهی از جمله تدقیق در موارد استعمال و استناد فقهای امامیه به آیه مذکور از طریق عمومیت بخشیدن به آیه و یا تنقیح مناط و همچنین قاعده «لاضرر» و تأمل در رویه حاکم بر فضای پزشکی کشور در حال حاضر، این فرضیه را قوت میبخشد که منظور از ولیّ در این تبصره، ولیّ قهری نبوده، بلکه رضایت یکی از بستگان درجه یک بیمار (ولیّ عرفی)، از نظر فقهی و حقوقی، صحیح و موجب معافیت پزشک از مسئولیت خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ولیّ بیمار؛ ولیّ شرعی؛ ولیّ عرفی؛ ولیّ قهری؛ أولوالأرحام | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 787 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 279 |
||
