نقد و بررسی شاخصههای روایات تقیهای در تفسیر | ||
| آموزههای حدیثی | ||
| مقاله 2، دوره 6، شماره 12، اسفند 1401، صفحه 3-22 اصل مقاله (456.57 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/hd.2023.4552.1171 | ||
| نویسندگان | ||
| مرضیه اسرافیلی* 1؛ حمیدرضا رحیمی2 | ||
| 1دکتری مدرسی معارف اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2کارشناس ارشد تفسیر و علوم قرآن، جامعة المصطفی العالمیه، قم | ||
| چکیده | ||
| از تقیه بهعنوان یکی از اسباب صدور حدیث یاد میشود. شناخت روایاتی که در شرایط خاص تقیه صادر شدهاند، نیازمند بررسی دقیق است؛ چراکه معصومu در این شرایط به بیان حکم واقعی و نظر صحیح خود نپرداخته است. وجود چنین روایاتی در حوزه تفسیر مورد اختلاف است. معتقدان به وجود تقیه در روایات تفسیری، شاخصههایی برای این دسته از روایات تعیین کردهاند. در این نوشتار با روش توصیفی ـ تحلیلی و استناد به منابع روایی، در پی پاسخ به این پرسش هستیم که چه شاخصههایی برای روایات تقیهای در تفسیر ارائه شده است؟ و آیا ادعای تقیهای بودن این روایات صحیح است؟ در این بررسی، مخالفت با مبانی کلامی و اعتقادی شیعه، موافقت با مذهب عامه، شهرت در میان عامه و مخالفت با سیاق آیات، بهعنوان 4 شاخصه روایات تقیهای تفسیری مطرح شده است. با نقد و بررسی این دسته از روایات، ضعف ادعای تقیهای بودن آنها به دلایلی چون نداشتن مهمترین ویژگیهای صدور روایت تقیهای، تصریح بر جعلی بودن آنها، راهیابی اسرائیلیات در این دسته از روایات و تضاد برخی از این روایات با آیات قرآن روشن گردید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تقیه؛ روایات تقیهای؛ روایات تفسیری؛ اسرائیلیات؛ اسباب صدور حدیث | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 379 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 241 |
||
