1دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2استادیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3استادیار، گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4استاد، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
چکیده
مطابق با اصل بیطرفی بهعنوان یکی از ستونهای اصل «حاکمیت قانون» (Rule of Law)، قانون باید نسبت به تضادهای افراد، بیتفاوت باشد. هدف این مقاله، تبیین دلایل اعتبار اصل بیطرفی و ارائۀ چهارچوبی برای بهکارگیری این اصل در قانونگذاری کیفری در حوزۀ فرهنگ است. ازاینرو، مهمترین مبانی قانونگذاری کیفری بیطرفانه و رویکردی که اینگونه هنجارگذاری در حوزۀ فرهنگ از آن حاصل میگردد و مهمترین معیارهای قانونگذاری کیفری مبتنی بر این رویکرد، مورد پرسش میباشد. مقالۀ پیشِرو به روش توصیفی – تحلیلی، به بررسی سؤالهای مطروحه میپردازد و بنابر یافتههای آن، نگرش بیطرفانه به قانونگذاری کیفری از مبانی مختلفی نظیر خودفرمانی، فردگرایی و خواست عمومی شهروندان نسبت به حکمرانی بر آنها سرچشمه میگیرد. این مؤلفهها با محتوای کثرتگرایی فرهنگی که اختیار پیروی از عمده امور فرهنگی را به شهروندان واگذار مینماید، منطبق میباشند. هنجارگذاری کیفری بر اساس این رویکرد، متکی بر معیارهایی نظیر عدالتخواهی، کمینهگرایی و ساختار فرایندی و نهادی قانونگذاری کیفری است و قانون کیفریِ برخاسته از آن، از تبعیضات فرهنگی ناروا بهدور است و از همۀ فرهنگها جانبداری یکسان مینماید.
آقایی، سارا. (1397ش). تحلیل جرم در جرمشناسی فرهنگی. تهران: میزان.
امیدی، جلیل. (1399ش). قانونگذاری اسلامی و مسئلۀ تنوع مذاهب فقهی؛ نقدی بر قانون اساسی و قانون مجازات اسلامی، در: مجموعه مقالات در تقابل شرع و حقوق، (بهکوشش فیروز محمودی جانکی و جمشید غلاملو). تهران: میزان.
برلین،آیزیا. (1392ش). چهار مقاله در آزادی، (ترجمۀ محمدعلی موحد). تهران: خوارزمی.
برهانی، محسن؛ محمدیفرد، بشری. (1395ش). کمالگرایی کیفری. مطالعات حقوق کیفری و جرمشناسی، 3(2)، 173-194.
حسینی، حسین؛ دانشناری، حمیدرضا. (1395ش). قابلیت استناد به هنجارهای فرهنگی در مرحلۀ تعیین کیفر؛ مطالعۀ تطبیقی در نظام قضایی ایران، آلمان و آمریکا. مطالعات حقوق تطبیقی، 7(2)، 533-549. https://doi.org/10.22059/jcl.2016.60692
خانعلیپور واجارگاه، سکینه؛ محبی، جلیل. (1397ش). گفتمانهای کلان اثرگذار بر فرایند قانونگذاری کیفری. مجلس و راهبرد، 25(96)، 71-98.
دانشناری، حمیدرضا؛ دانشناری، زهرا. (1400ش). فرایند سیاستگذاری فرهنگی در نظام جرمانگاری ایران. مجلس و راهبرد، 28(108)، 67-98. https://doi.org/10.22034/mr.2021.3833.3877
دوتوکویل، آلکسی. (1393ش). دموکراسی در آمریکا، (ترجمۀ رحمتالله مراغهای). تهران: علمی و فرهنگی.
راسخ، محمد. ( 1393ش). حق و مصلحت، مقالاتی در فلسفۀ حقوق. تهران: طرح نو.
رحمتالهی، حسین؛ شیرزاد، امید. (1400ش). کمالگرایی و بیطرفی. تهران: مجد.
رایجیان اصلی، مهرداد. (1390ش). بزهدیدهشناسی حمایتی، (جلد اول: تحولات بزهدیدهشناسی و علوم جنایی). تهران: دادگستر.
رایجیان اصلی، مهرداد. (1384ش). بزهدیدگان و نظام عدالت جنایی. مجلۀ حقوقی دادگستری، 69(52-53)، 75-118.
رستمی، هادی (الف). (1399ش). حقوق کیفری و لیبرالیسم. تهران: نگاه معاصر.
رستمی، هادی. (ب). (1399ش). پلورالیسم حقوقی، در: دانشنامۀ سیاستگذاری حقوقی، (به کوشش لعیا جنیدی و امیرحسین نیازپور). تهران: معاونت حقوقی رئیس جمهور.
زارعی، محمد. (1387ش). حاکمیت قانون و دموکراسی، سازگاری یا تعارض. تحقیقات حقوقی، 11(48)، 65-105.
زینالی، امیرحمزه. (1394ش). جرمانگاری در حوزۀ فرهنگ. تهران: مجد.
ساداتی، محمدجواد. (1400ش). مجازات و کنترل اجتماعی. تهران: میزان.
ساروخانی، باقر. (1380ش). دایرةالمعارف علوم اجتماعی. تهران: کیهان.
سالیوان، راجر. (1389ش). اخلاق در فلسفۀ کانت، (ترجمۀ عزتالله فولادوند). تهران: طرح نو.
سبزوارینژاد، حجت. (1396ش). جایگاه اصل تناسب جرم و مجازات در حقوق کیفری ایران. دیدگاههای حقوق قضائی، 22(77)، 133-164.
سبزوارینژاد، حجت. (1389ش). نقش نژاد و مذهب قربانی جرم در تعیین مجازات در قوانین کیفری ایران و انگلستان. مجلۀ حقوقی دادگستری، 74(71)، 73-92. https://doi.org/10.22106/jlj.2010.11165
شهابی، مهدی. (1401ش). فلسفۀ حقوق. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
فلچر، جورج. (1393ش). نظریههای سیاسی و حقوق کیفری، (ترجمۀ بهمن خدادادی و زینبالسادات نوابی)، در: اصل حداقل بودن حقوق جزا، (به کوشش حسین غلامی و دیگران). تهران: میزان.
فهیمی، فیضمحمد؛ ساداتی، سید محمدجواد؛ جوانجعفری بجنوردی، عبدالرضا. (1402ش). بررسی تحولات واکنشهای کیفری بدنی در جامعۀ افغانستان از منظر جامعهشناسی فرهنگی. آموزههای حقوق کیفری، 20(25)، 297-324. https://doi.org/10.30513/cld.2024.5428.1888
عباچی، مریم. (1392ش). جرمهای مبتنی بر نفرت. تازههای علوم جنایی(مجموعه مقالات). تهران: میزان.
عزیزی، ستار؛ حسینی محجوب، حسین. (1402ش). مفهوم امنیت ملی در رویۀ قضایی دیوان اروپایی حقوق بشر. پژوهشنامۀ حقوق تطبیقی، 7(1)، 129-149. https://doi.org/10.22080/lps.2022.24255.1390
غلامی، حسین. (1393ش). اصل حداقل بودن حقوق جزا، در: اصل حداقل بودن حقوق جزا، (به کوشش حسین غلامی و دیگران). تهران: میزان.
محمودی، علی. (1393ش). تحلیل و ارزیابی دکترینهای بیطرفی در فلسفۀ سیاسی و فلسفۀ اخلاق، در: درخششهای دموکراسی. تهران: نگاه معاصر.
محمودی جانکی، فیروز؛ روستایی، مهرانگیز. (1392ش). توجیه مداخلۀ کیفری، اصول و ضرورتها. پژوهش حقوق کیفری، 1(3)، 35-66.
مرکزمالمیری، احمد. (1394ش). حاکمیت قانون، مفاهیم، مبانی و برداشتها. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
مقدسی، محمدباقر؛ عامری، زهرا. (1395ش). ازدواج اجباری؛ از ممنوعیتانگاری تا جرمانگاری. آموزههای حقوق کیفری، 13(12)، 169-198.
موسیزاده، مهدی؛ نجفی ابرندآبادی، علیحسین؛ شاملو، باقر؛ محمودی جانکی، فیروز. (1401ش). نقش دموکراسی در مشروعیتبخشی سیاستگذاری و فرایند کیفری. تحقیقات حقوقی، 26(104)، 11-36. https://doi.org/10.48308/jlr.2022.227031.2214
موسیزاده، مهدی؛ نجفی ابرندآبادی، علیحسین؛ شاملو، باقر؛ محمودی جانکی، فیروز. (1400ش). حق بر کیفر خردبنیاد. پژوهش حقوق کیفری، 10(36)، 43-76. https://doi.org/10.22054/jclr.2021.53531.2144
میرمحمدصادقی، حسین؛ قرقانی، علیرضا. (1403ش). ناسیونالیسم مدنی از مسیر قانونگذاری کیفری در ایران (مطالعه سیر کنشگریهای منتهی به تصویب قوانین کیفری حامی هویتهای قومی-مذهبی در ایران). پژوهشهای حقوقی، 23(58)، 297-330.https://doi.org/10.48300/jlr.2023.381157.2261
نجفی ابرندآبادی، علیحسین. (1402ش). تحولات حقوق کیفری، دیباچه در: پرادل، ژان، تاریخ اندیشههای کیفری. تهران: سمت.
نجفی ابرندآبادی، علیحسین. (1401ش). حقوق کیفری آرایی سیاست جنایی در پرتو راهبردهای سیاست عمومی، در: حقوق کیفری پویا، (به کوشش نسرین مهرا و امیرحسین نیازپور). تهران: میزان.
نجفی ابرندآبادی، علیحسین. (1399ش). بینالمللی- اساسی شدن اصول حقوق کیفری، در: دانشنامۀ سیاستگذاری حقوقی، (به کوشش لعیا جنیدی و امیرحسین نیازپور). تهران: معاونت حقوقی رئیس جمهور.
نجفی ابرندآبادی، علیحسین (الف). (1392ش). درآمدی بر پژوهش در نظام عدالت کیفری، فرصتها و چالشها، در: بایستههای پژوهش در نظام عدالت کیفری. تهران: میزان.
نجفی ابرندآبادی، علیحسین (ب). (1392ش). درآمدی بر سیاست کیفری عوامگرا، دیباچه در: لازرژ، کریستین، درآمدی بر سیاست جنایی. تهران: میزان.
نجفی ابرندآبادی، علیحسین. (1391ش). تقریرات جامعهشناسی کیفری، (به کوشش سمیرا گلخندان). دورۀ دکتری حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشگاه تهران، پردیس قم، نیمسال تحصیلی 1391-1392.
نوبهار، رحیم. (1399ش). ضرورت بازاندیشی آموزههای فقه جزایی در پرتو پدیدۀ دولت مدرن، در: مجموعه مقالات در تقابل شرع و حقوق، (به کوشش فیروز محمودی جانکی و جمشید غلاملو). تهران: میزان.
وین ست، اندرو. (1402ش). نظریههای دولت، (ترجمۀ حسین بشیریه). تهران: نشر نی.
Jareborg, Nils. )2004(. Criminalization as Last resort (Ultima ratio). OHIO State Journal of Criminal Law, PP 521- 534.
Kymlicka, Will, Lernestedt, Claes, Matravers, Mat. )2014(. criminal law and cultural diversity. Oxford University press
Lecce, Steven. )2008(. Against Perfectionism, Defending Liberal Neutrality, University of Toronto Press.
Pantoja, Antonia & two more. (1977). Towards the development of theory: Cultural pluralism Redefined. the journal of sociology& social welfare, V. 4, Article 11.
Tunick, Marck. )2004(.Can Culture Excuse Crime? Evaluating The Inability Thesis. Punishment and Society, 6(4), 395- 409. https://doi.org/10.1177/1462474504046120