پیاده روی اربعین و نمایش مینیمالی از زیست آرمانی شیعی، بیم ها و امیدها | ||
| پژوهش های اجتماعی اسلامی | ||
| دوره 31، شماره 131، تیر 1404، صفحه 113-140 اصل مقاله (574.68 K) | ||
| نوع مقاله: علمی ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/iss.2025.6323.1364 | ||
| نویسنده | ||
| اکرم گروسی* | ||
| دانشجوی دکتری جامعهشناسی دانشگاه خوارزمی، گروه آموزشی جامعه شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در یک دهه اخیر(دهه نود شمسی)، پیادهروی اربعین، که تلفیقی از مراسمات عزاداری و امر زیارت مرتبط با امام سوم شیعیان میباشد، به یکی از برجستهترین و پراقبالترین آیینهای جمعی شیعیان مبدل شده است. آیینی که در دل خود مجموعهای از مناسک، آداب و رسوم و فرهنگهای متنوع حتی از محبان و ارادتمندان به پیشوای سوم مذهب تشیع، از اقوام و ملل مختلف را به نمایش گذاشته است. در این میان، در کنار آیینهای مرتبط با شهادت امام سوم، مبحث انتظار و موعودگرایی واقعی و عینی، یکی از اعتقادات ویژه مذهب تشیع اثنیعشری را شکل میدهد. اعتقادی که برای بسیاری از پیروان، در کنار باورمندی فردی، لزوم تلاش برای شکل دادن حرکات جمعی در حد وسع و امکان، جهت ظهور موعود الهی و جهانی را در پی داشته است. در همین راستا، کارکرد (زمینهسازی ظهور امام زمان(عج)) با حضور در پیادهروی اربعین را از زبان اغلب زائران، مروجان و متولیان این آیین میتوان شنید. ما در این پژوهش برآن هستیم تا با مروری بر رویدادهای میدانی و پیرامونی این آیین، مجموعهای از مولفههای یاری دهنده نمایش مینیمالی از اتوپیا و یا همان زیست آرمانی الهی و انسانی وعده داده شده در مذهب تشیع را در کنار موانع احتمالی وقوعی در این مراسم، یادآور شویم. روش به کاربرده شده در این پژوهش، مردمنگاری با استفاده از ابزار مشاهده، مشاهده مشارکتی، مصاحیه و... در کنار بررسی اسنادی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زیست آرمانی شیعی؛ اتوپیا؛ اتوپیای شیعی؛ پیادهروی اربعین؛ نمایش مینیمالی؛ مردم نگاری؛ موعودگرایی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,032 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 199 |
||
