رویکردشناسی تقنینی نظام حقوق خانواده ایران پس از انقلاب اسلامی | ||
| آموزههای فقه مدنی | ||
| مقاله 10، دوره 17، شماره 32، دی 1404، صفحه 319-343 اصل مقاله (679.26 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/cjd.2025.6111.1969 | ||
| نویسنده | ||
| سعید محجوب* | ||
| استادیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران. | ||
| چکیده | ||
| نظام یکپارچۀ صحیحِ خانواده در هر نظام حقوقی، لازمۀ بدون افتراق یک جامعۀ بههنجار است. بدونتردید نظام تقنینی بهعنوان یکی از قوای سهگانه اهمیتی بنیادین در تحقق این امر دارد. نگاهِ نظام تقنینی به حوزۀ خانواده در سالیان اخیر، متخذ از سه رویکرد عمده بوده است. رویکرد اول اخذ یا استناد به یک فتوا بدون توجه به کلاننگری و ارتباط آن فتوا با سایر اجزای حقوق خانواده بوده است که از قضا در برخی مواقع اصابت به واقع نموده است. رویکرد دوم سکوت در قبال مسئلۀ مطروحه و مسکوتٌعنه نهادن آن حتی با روش فقه فردی بوده است. سکوت مقنن در این قبیل موارد به دو دسته قابل تقسیم است: گاه در خصوص موضوع، فتوا یا فتاوای روشنی وجود داشته است و گاه اثری از آن در میان فتاوا یافت نمیشود. رویکرد سوم مواجهۀ فعال با مسئله و عبور از مقطعینگری و وضع قوانین بنیادی و توصیهشده از طرف شارع است که صرفنظر از برخی اشکالات جزئی، رویکرد اخیر در صورت مداومت و رفع برخی اشکالات، مناسبترین رفتار تقنینی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رویکرد تقنینی؛ نگاه کلان؛ تورم قوانین؛ مسکوت نهادن مسئله | ||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 295 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 267 |
||
