واکاوی کارکرد سوگند استظهاری در فقه و قوانین موضوعه | ||
| آموزههای فقه مدنی | ||
| مقاله 7، دوره 17، شماره 32، دی 1404، صفحه 221-250 اصل مقاله (741.21 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/cjd.2025.6209.1978 | ||
| نویسنده | ||
| سمیه ظهوری* | ||
| استادیار، گروه حقوق، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| سوگند استظهاری سوگندی است که خواهان در دعوایی که علیه میتی مطرح مینماید علیرغم اثبات حقش با سایر ادله، باید بر بقای حق خود یاد کند تا بدین وسیله موجبات اطمینان یافتن قاضی را بر باقی بودن حق خویش را فراهم نماید. سوگند استظهاری به دلیل استثنایی بودن، فقط در دعوا علیه میت کاربرد دارد و در سایر مواردی که خوانده امکان دفاع از خود ندارد مثل دعوا علیه صغیر، مجنون و غایب لزومی به ضمیمه شدن سوگند خواهان به بینه نیست. علاوه بر آن خواهان در صورتی با وجود بینه و اثبات حق خود، مکلف به اتیان سوگند استظهاری است که اصیل باشد و لذا ولی، وصی، قیم و سایر نمایندگان نمیتوانند سوگند یاد کنند؛ زیرا سوگند جنبه شخصی دارد و قابل نمایندگی نیست. بنابراین در دعوای نماینده علیه میت بهموجب عموم اخبار، به مجرد گواهی بینه، دعوا اثبات میگردد و دادگاه ملزم به صدور حکم به نفع خواهان است. علاوه بر آن، به نظر غالب سوگند استظهاری هم در دعوای دینی علیه میت و هم دعوای عینی علیه او کاربرد دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سوگند استظهاری؛ میت؛ اصیل؛ دعوای دینی؛ دعوای عینی؛ قانون آیین دادرسی مدنی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 358 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 176 |
||
