تحلیل روایی-فرهنگی بنمایۀ مکثرین حدیث: واکاوی تعامل ساختارهای روایی، زمینههای فرهنگی و نظام فقهی در سنت حدیثی | ||
| آموزههای حدیثی | ||
| مقاله 2، دوره 8، شماره 16، دی 1403، صفحه 31-54 اصل مقاله (691.08 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/hd.2025.7364.1296 | ||
| نویسندگان | ||
| بی بی زینب حسینی1؛ علیه رضاداد* 2؛ ابوالفضل علیشاهی قلعه جوقی1 | ||
| 1دانشیار، گروه آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. | ||
| 2نویسنده مسئول، دانشیار، گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف این پژوهش، واکاوی علل ناهمخوانی میان طول مصاحبت راویان معروف به مکثرین حدیث و تعداد روایات ایشان و تحلیل تعامل ساختارهای روایی، زمینههای فرهنگی و نظام فقهی در شکلگیری این پدیده است. این پژوهش در پی پاسخ به سه پرسش محوری است: مهمترین بنمایههای روایی در روایات مکثرین کداماند؟ چه نسبتی بین زمینههای فرهنگی-سیاسی قرن دوم هجری و شکلگیری این بنمایهها وجود دارد؟ و این الگوهای روایی چه تأثیری بر نظام فقهی اهلسنت گذاشتهاند؟ روش این پژوهش ترکیبی است و از تاریخگذاری سندی برای تعیین زمان ظهور روایات، تحلیل بنمایهها برای شناسایی الگوهای تکرارشونده، و مطالعۀ تطبیقی سنّتهای حدیثی شیعه و اهلسنت استفاده میکند. یافتهها نشان میدهد مکثرین حدیث، نه بهعنوان افراد تاریخی، بلکه بهمثابۀ بنمایههای فرهنگی-روایی میباشند که با بهرهگیری از محبوبیت اجتماعی آنها در دورۀ اموی، بهعنوان ابزاری برای انتقال احکام فقهی در قالب داستانهای کوتاه مورد استفاده قرار گرفتهاند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که این پدیده تحت تأثیر عواملی مانند قدرت ادبیات داستانی، خلأ نظام فقهی دورۀ اموی، و وارونگی ارزشی شکل گرفته است که از یک سو، به احیای سنّت نبوی و ایجاد وحدت نسبی در احکام فقهی انجامیده و از سوی دیگر، چالشهایی مانند تعارض روایات و کاهش نقش عقل در اجتهاد را بههمراه آورده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مکثرین حدیث؛ تحلیل روایی- فرهنگی؛ تدوین حدیث؛ فقه اهلسنت؛ دورۀ اموی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 135 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 179 |
||
