فلسفۀ ملقب شدن امام علی بن موسی به «رضا» تحلیل سندی و دلالی روایت «رَضِیَ بِهِ الْمُخَالِفُونَ مِنْ أَعْدَائِهِ کَمَا رَضِیَ بِهِ الْمُوَافِقُونَ مِنْ أَوْلِیَائِهِ» | ||
| آموزههای حدیثی | ||
| مقاله 3، دوره 8، شماره 16، دی 1403، صفحه 55-82 اصل مقاله (712.83 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/hd.2025.7438.1302 | ||
| نویسندگان | ||
| سید علی دلبری* 1؛ علی جلائیان اکبرنیا2؛ مرتضی کشاورز خضربیگی3 | ||
| 1استاد، گروه علوم قرآنی و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران؛ استاد درس خارج، حوزۀ علمیۀ خراسان، مشهد، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه علوم قرآنی و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران؛ دانشآموختۀ حوزۀ علمیۀ خراسان، مشهد، ایران. | ||
| 3دانشجوی دکتری رشته علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| روایتِ علّت ملقب شدن علی بن موسی(ع) به لقب «رضا»، که از امام جواد(ع) به ما رسیده است و در منابع اصلی عیون و علل الشرایع شیخ صدوق آمده است، از دیرباز مورد توجه بوده است. اما، در عین حال، ابهام در تحلیل جامع آن و چگونه جلب دوست و دشمن توسط امام(ع)، چالشی است که نیاز به بررسی دقیق دارد. این پژوهش با هدف رفع این چالش، به این پرسش کلیدی میپردازد که حضرت رضا(ع) چگونه رفتار کردند که دوست و دشمن از ایشان راضی بودند و چگونه باعث رضایت و مخالفت شدند؟ این نوشتار با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی سند و این روایت پرداخته و صحت آن را میکند. همچنین، در چرایی ملقب شدن امام هشتم(ع) به «الرضا»، دو تحلیل اصلی (سیاسی و معنوی-اخلاقی) بررسی میشوند. به جستوجوی مأمون عباسی برای کسب مشروعیت از طریق این لقب اشاره دارد، در حالی که از نظر علمی، اخلاقی بر محبوبیت و احترام ناشی از دانش، زهد و سلوک اخلاقی امام(ع) میکند. در نهایت، به این نتیجه میرسد که لقب «الرضا» نمادی از رضایت همهجانبه بوده است که این مقاله سیاسی مأمون را پاسخ میدهد و هم بازتابی از جایگاه رفیع امام میان موافق و مخالف است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امام رضا(ع)؛ راضی بودن؛ رضایت دوستان؛ رضایت دشمنان؛ اخلاق مداری | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 139 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 135 |
||
