امکانسنجی فقهی ممانعت حکومت از مهاجرت مسلمانان به کشورهای غیراسلامی | ||
| آموزههای فقه عبادی | ||
| مقاله 3، دوره 6، شماره 10، فروردین 1404، صفحه 63-88 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30513/jwd.2025.7529.1249 | ||
| نویسندگان | ||
| فرشته رستمیان* 1؛ ناصر مریوانی2؛ محمدامین ملکی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری، رشتۀ فقه ومبانی حقوق اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکدۀ الهیات حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران. | ||
| 3استادیار، گروه حقوق اسلامی، دانشکدۀ حقوق قضایی، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| یکی از گونههای مهاجرت، مهاجرت مسلمانان به سرزمینهای غیراسلامی است. در فقه اسلامی نمیتوان حکمی عمومی برای اینگونه از مهاجرت یافت. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای بهدنبالِ تبیین وظیفۀ حکومت اسلامی دربارۀ پدیدۀ مهاجرت مسلمانان به کشورهای غیراسلامی است. برای دست یافتن به این هدف، پس از تببین فقهی مفهوم مورد نظر از مهاجرت و سرزمین غیراسلامی، ادلهای که مهاجرت به این سرزمینها را مجاز یا الزامی میسازند، تبیین شدهاند. بروز مؤلفههایی مانند ناتوانی بر حفظ دین و نفس در سرزمین مبدأ، نیاز به تبلیغ دین و وجود مصالحی قابل توجه، سبب حکم به وجوب مهاجرت خواهد شد. با این حال، در سوی مقابل، ادلهای را میتوان یافت که بر اساس آنها حکومت اسلامی مجاز به تحدید مهاجرت یا منع از آن خواهد بود. دستاورد نوشتار آن است که بنابر ادلهای، حکومت اسلامی میتواند با وجود مؤلفههای مربوط به مصالح شخصی افراد، از مهاجرت مسلمانان جلوگیری نماید یا ضمانتهای لازم برای الزام به بازگشت مهاجران را اتخاذ نماید. این ادله عبارتاند از: قاعدۀ نفی سبیل، وجوب حفظ نظام زیستی و حاکمیتی توسط حکومت اسلامی، لزوم حفظ نسل و بایستگی پاسداری از دین و ارزشهای معرفتی مهاجران. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مهاجرت؛ حکومت اسلامی؛ سرزمین غیراسلامی؛ مصلحت | ||
| مراجع | ||
|
قرآن مجید.
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 159 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 88 |
||
