بررسی قاعدۀ انحصار منشأ کسب درآمد به «کار» | ||
| آموزههای فقه مدنی | ||
| مقاله 3، دوره 6، شماره 9، خرداد 1393، صفحه 59-86 اصل مقاله (395.7 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| جواد ایروانی* | ||
| استادیار دانشگاه علوم اسلامی رضوی | ||
| چکیده | ||
| از مباحث فقهی ـ اقتصادی، مسئلۀ رابطۀ کسب درآمد با کار است. پرسش این است که آیا «کار» تنها منشأ کسب درآمد و ثروت از دیدگاه اسلام است یا یکی از منشأهای آن؟ در صورتی که کار منشأ منحصر باشد، چه نوع کاری و با چه شرایطی؟ آیا این قاعده ـ در صورت اثباتـ مربوط به مرحلۀ توزیع قبل از تولید است یا تعمیم دارد و مرحلۀ توزیع پس از تولید را نیز شامل میشود؟ برخی اندیشمندان «کار» را تنها منشأ کسب درآمد و ثروت میدانند و در مقابل، برخی با بیان نمونههایی دیدگاه فوق را نقض کردهاند. این جستار نشان میدهد در مرحلۀ توزیع قبل از تولید، کار با شرایط خاصی، تنها منشأ کسب درآمد و تملک ثروتهای طبیعی است و در مرحلۀ توزیع پس از تولید، افزون بر کار، آثار و نتایج ملک نیز در محدودۀ ضوابط، منشأ کسب درآمد است و بدین ترتیب، صحت کسب درآمد از راه اجاره و مانند آن توجیه میشود. همچنین، عنصر «نیاز» نیز برای کسی که توان یا فرصت کار را ندارد، منشأ بهرهگیری از ثروتها و نعمتها به شمار میرود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کار اقتصادی؛ کسب درآمد؛ توزیع ثروت | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 199 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 162 |
||