موازنه حدود آزادی بیان در اسناد بینالملل و قرآن با تکیه بر واکاوی سرگذشت حضرت موسی (علیهالسلام) و فرعون | ||
| آموزههای قرآنی | ||
| مقاله 4، دوره 17، شماره 31، خرداد 1399، صفحه 77-100 اصل مقاله (541.56 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا بهادری1؛ صاحبعلی اکبری* 2؛ سیدکاظم طباطبائی پور2 | ||
| 1دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| حق آزادی بیان در آموزههای اسلام و میثاقهای بینالمللی جزء حقوق سیاسی مدنی انسانها و یکی از پذیرفتهترین اصول حیات اجتماعی بشر شمرده شده است. از یکسو در روزگار کنونی، محور مناقشه درباره آزادی بیان، حدود آن است و از سوی دیگر، ربط و نسبت میان مٶلفههای سنت و مدرنیته از دلمشغولیهای جدی محققان و پژوهشگران میباشد. از این روی این مقاله بر آن است تا با کاویدن و سراغ گرفتن از مرزهای قلمرو کلان آزادی بیان در اسناد بینالمللی و موازنه آنها با آموزههای قرآن کریم به عنوان اولین مصدر تشریع مسلمانان، حدود و ثغور آزادی بیان را بررسی نماید و در این مسیر با توجه به اینکه در زمینه آزادی بیان و مرزهای آن، یکی از کهنترین چالشهای آدمیان در ادوار گوناگون تاریخ با ساختارهای قدرت و نظام حاکم بوده است، این پژوهه با تمرکز بر سرگذشت حضرت موسیu در حکومت فرعون، مرزهای پیشبینیشده در اسناد بینالمللی را به بحث و نقد میکشاند. بر همین اساس و با در نظر گرفتن فزونی نشستهای منطقهای و فرامنطقهای در باب آزادی بیان و حجم بالای مرزهای خرد و کلان آزادی بیان در اسناد بینالمللی، ابتدا مهمترین معاهدات فرامنطقهای را ذکر کرده و سپس آنها را با آموزههای قرآنی حکایت حضرت موسیu و فرعون مقایسه و نقد میکند. نتایج این پژوهش نشانگر آن است که از بین حدود آزادی بیان در این اسناد، تنها مرز «حمایت از حقوق دیگران» قابل استناد است و دیگر حدود، علیرغم تلاشهای فراوان در عرصه بینالمللی، محدودیتهای بسیار کلی و مبهمی است که آزادی بیان را تهدید و تحدید میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مرزهای آزادی بیان؛ قرآن؛ اسناد بینالمللی؛ حضرت موسی؛ فرعون | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,027 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 440 |
||