رابطه «عبد و ربّ» به مثابه یک راهکار تربیت اخلاقی | ||
| آموزههای قرآنی | ||
| مقاله 7، دوره 17، شماره 31، خرداد 1399، صفحه 153-178 اصل مقاله (517.36 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| وحید خاصیان سرابی1؛ غلامرضا رئیسیان* 2؛ منصور معتمدی2؛ علی اسدی اصل2 | ||
| 1دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| تربیت اخلاقی یکی از موضوعات ارزشمندی است که مکاتب گوناگون با رویکردهای مختلف به آن پرداختهاند. قرآن کریم نیز با توجه به مبانی و اهداف این موضوع از منظر خود، راهکارهایی را برای تربیت اخلاقی ذکر کرده است. در این تحقیق سعی شده است با روش توصیفی ـ تحلیلی، به تبیین رابطۀ عبد و ربّ در قرآن پرداخته و آن را به عنوان یک راهکار تربیت اخلاقی مطرح کند. بر اساس این تحقیق، پذیرش رابطۀ عبد و ربّ به عنوان اساسیترین رابطۀ انسان و خدا از طرف انسان، به تربیت اخلاقی او منجر میشود. تبیین این مطلب را باید در مؤلفههای به دستآمده از رابطه عبد و ربّ مثل مالکیت، تربیتکننده، تدبیرگر، حکمکننده بر اساس علم و حکمت، قدرت مطلق ربّ و دعا کردن و اطاعت محض عبد و نمودهای این اطاعت و همچنین ثمرۀ این رابطه یعنی تقوا پیگیری کرد. لذا قرآن بر اساس رابطۀ عبد و ربّ، برای پذیرش این رابطه از طرف انسان و در نتیجه تربیت اخلاقی او، روشهایی مانند اثبات ربوبیت خداوند و عبد بودن انسان برای متربی، توجه دادن متربی به مظاهر ربوبیت خداوند در هستی و جان آدمی و دعوتِ متربی به تقوا بر اساس رابطۀ عبد و ربّ را به کار برده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تربیت اخلاقی؛ عبد و ربّ؛ عبد؛ ربّ؛ تقوا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,041 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 408 |
||