بازکاوی آرایه «تأکید الشیء بما یُشبِه نقیضَه» و نقش شناخت آن در تفسیر قرآن | ||
| آموزههای قرآنی | ||
| مقاله 9، دوره 17، شماره 31، خرداد 1399، صفحه 203-230 اصل مقاله (514.7 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| سید محمود طیب حسینی1؛ عباس رحیملو* 2 | ||
| 1دانشیار گروه قرآن پژوهی، پژوهشگاه حوزه ودانشگاه | ||
| 2کارشناس ارشد فلسفه تفسیر | ||
| چکیده | ||
| از آرایههای دانش بدیع که با هنجارگریزی دستوری و فریبآرایی، سخن را زیبا و گیرا میکند، فنّ «تأکید الشیء بما یُشبِه نقیضَه» است. این پژوهش پس از مطالعه کاوشهای ادبسنجان در گستره تاریخ دانش بلاغت، در پی پردهبرداری از سازوکار این صنعت ادبی و دلالتهای معنایی گونههای آن رفته است. با کندوکاو نظری در فرایند این آرایه به دست میآید که کارکرد این فنّ در گزارههای هنری، میتواند همچون تأکید، مبالغه، و گاهی تعلیق به محال و شبه برهان ادبی باشد. با این دستاوردها آشکار میشود که اگر مفسّری در نمونههای برجسته این آرایه در قرآن، تنها به برایند تلاش برخی نحوپژوهان بسنده کند، دلالتهای معنایی و نمودهای زیبایی آیهها را آشکار نکرده و گاه در برداشت از متن دچار لغزش میشود. آشنایی با این شیوه بلاغی، گاه از حمل بیدلیل واژگان بر معانی غیر ظاهر پیشگیری کرده و در تفسیر یکپارچه آیاتِ با این فنّ ادبی نیز یاریگر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بدیع؛ هنجارگریزی دستوری؛ متناقضنما؛ آشناییزدایی؛ استثنای منقطع | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,194 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 410 |
||