بررسی انتقادی تفسیر ابن عاشور | ||
| آموزههای قرآنی | ||
| مقاله 12، دوره 17، شماره 31، خرداد 1399، صفحه 283-304 اصل مقاله (469.06 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی کرامتی1؛ سیدمحمد مرتضوی* 2؛ ایوب اکرمی3 | ||
| 1مدیر دفتر طرح و برنامه دبیرخانه شورای عالی حوزه علمیه خراسان | ||
| 2دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 3استادیار دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| محمدطاهر بن عاشور (1296ـ1393 ق.) عالم و فقیه تونسی با توجه به جامعیت و احاطه بر علوم مختلف، در کتاب سی جلدی التحریر و التنویر، آیات قرآن را تفسیر کرده است. مقاله پیش رو در پی پاسخ به این پرسش است که آیا ابن عاشور توانسته به دور از هر عیب و نقصی به هدف خود دست یابد؟ نویسنده پس از بررسی تفسیر ابن عاشور، نخست به معرفی مؤلف و ساختار تفسیری او پرداخته، سپس اشکالات وی را کشف، تبیین و پس از آن به برخی از مصادیق آن اشاره میکند. بخشی از آسیبها و اشکالاتی که در این مقاله ذکر شده، اشکالات ساختاری، و بخشی از آنها اشکالات روشی است که اهم آن عبارت است از: ضعف تقسیمبندی، حجم زیاد و ایراد مطالب غیر ضروری، ضعف استدلال، نقل نادرست اقوال، ارجاع نامناسب، کمتوجهی به تناسب و نظم میان آیات، ناآشنایی با تشیع و تحمیل آرای فرقهای بر آیات. روشی که در تحقیق پیش رو اتخاذ گردیده، انتقادی بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیبشناسی؛ تفسیر؛ ابن عاشور؛ التحریر و التنویر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,071 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 471 |
||