بررسی تطبیقی شرط ذخیرة مالکیت | ||
| آموزههای حقوق کیفری | ||
| مقاله 3، دوره 7، شماره 14، دی 1389، صفحه 55-88 اصل مقاله (327.15 K) | ||
| نویسندگان | ||
| محمدعلی سعیدی1؛ غلامرضا یزدانی2 | ||
| 1استادیار دانشگاه علوم اسلامی رضوی | ||
| 2دانشجوی دکتری دانشگاه علوم اسلامی رضوی | ||
| چکیده | ||
| هرچند در فقه امامیه و حقوق ایران، اصل انتقال فوری مالکیت پذیرفته شده، از قواعد آمره و مربوط به نظم عمومی نمیباشد، لذا طرفین میتوانند با درج شرط ذخیرة مالکیت در قرارداد، زمان انتقال مالکیت را معلق به تحقق شرطی نمایند. ماهیت این شروط، تعلیق انتقال مالکیت است نه تعلیق قرارداد. در اثر این شرط، تا زمانی که شرط، محقق نشده است، مالکیت برای فروشنده باقی میماند و به خریدار منتقل نمیشود ولی خریدار نوعی حق عینی نسبت به مبیع به دست میآورد. بعد از انعقاد قرارداد بیع، اگر مبیع به خریدار تحویل داده شود، ید خریدار نسبت به مبیع، امانی خواهد بود. پرداخت ثمن به خریدار، اثر قهقرایی در انتقال مالکیت ندارد و طرفین میتوانند در خصوص اثر آن نیز توافق نمایند و اگر چنانچه خریدار قبل از پرداخت ثمن، ورشکسته شود و عین مبیع نزد او باشد، فروشنده میتواند تقاضای استرداد آن را بنماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شرط؛ ذخیره؛ مالکیت؛ تعلیق؛ حق عینی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,265 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 496 |
||