پیشگیری در نظریههای جرمشناسی و گسترة محدودیتهای آن | ||
| آموزههای حقوق کیفری | ||
| مقاله 2، دوره 7، شماره 13، خرداد 1389، صفحه 15-38 اصل مقاله (298.93 K) | ||
| نویسندگان | ||
| شهرام ابراهیمی1؛ ابراهیم رجبی2 | ||
| 1استادیار دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز | ||
| 2عضو هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی | ||
| چکیده | ||
| جامعه به طور کلی، به دو صورت پیشگیری و سرکوبی از خود در برابر بزهکاری واکنش نشان میدهد. هرچه پیشگیری از جرم، در معنای جرمشناختی آن، یعنی خارج از نظام کیفری، مؤثرتر باشد، کمتر به مجازات احساس نیاز ایجاد میشود. اما به رغم این فایدة روشن، امکان توسل به پیشگیری در برخی از نظریههای جرمشناسی، مورد تردید قرار گرفته است. از سویی کارایی آن نیز در عمل، با محدودیتهای مختلفی در حوزههای متعدد مواجه گردید: نوع جرایم، گونة بزهکاران، شیوههای مورد استفاده در پیشگیری، هزینههای به کارگیری تدابیر پیشگیرانة مختلف و حقوق و آزادیهای فردی از جمله محدودیتهایی محسوب میشود که در این مقاله، به طور جداگانه مورد بررسی قرار خواهد گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پیشگیری؛ محدودیت؛ امکان؛ نظریههای جرمشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,434 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 571 |
||